Genesis en de bruiloft van Kana

Wat is de relatie tussen het Evangelie van Johannes en Genesis en wat onthult de bruiloft te Kana over het Nieuwe Verbond? Is er een verband tussen Genesis en de bruiloft in Kana?
In deze diepgaande uiteenzetting bekijken we de eerste twee hoofdstukken van Johannes en zien we hoe de proloog van Johannes een geïnspireerde uiteenzetting van Genesis is, hoe de Logos (het Woord) de bewerker van de schepping is en hoe het wonder van de water-in-wijn-verandering te Kana wijst naar het Lam, het Nieuwe Verbond, rituele reiniging en de herschepping van de schepping in Christus. In dit artikel zien we een verband tussen Johannes 1:1-18 en Genesis 1-2, leggen we de symboliek van licht en duisternis uit, tellen we de dagen van Johannes 1:19 tot en met Johannes 2 om het patroon van de “zevende dag/derde dag” te onthullen en laten zien waarom de wijn (de vrucht van de wijnstok) verwijst naar het bloed van Christus en het betere verbond dat in dat bloed is bekrachtigd.

Hier volgt de vertaling van een uiteenzetting door Sam Shamoun (mits kleine aanpassingen door de redactie):

1. Johannes 1 proloog: “In den beginne was het Woord” (Logos) en de schepping

Johannes 1:1 begint met de woorden: “In den beginne was het Woord. Het Woord was bij God, en het Woord was God. Dit (in sommige vertalingen staat er het woordje “het” ipv “dit”) was in den beginne bij God.” Let nu goed op: “In den beginne was het Woord. Het Woord was bij God , en het Woord was God. Hij was in den beginne bij God, toch? Dan staat er in Joh 1: 3, 4: “Alle dingen zijn door het Woord geworden en zonder dit is geen ding geworden, dat geworden is. In het Woord (de originele Griekse tekst spreekt over “In Hem” ipv “het Woord” was het leven”) was leven en het leven was het licht der mensen.”  In den beginne was er deze goddelijke persoon, deze eeuwige persoon, genaamd het Woord. Dit Woord was een intieme gemeenschap en verbondenheid met iemand anders, die God wordt genoemd, wat in deze context God de Vader betekent .” Hij is al vanaf het begin bij God de Vader, en er staat geschreven dat alle dingen door Hem zijn gemaakt. De Vader gebruikte het woord om de hele schepping te scheppen, om de hele schepping tot stand te brengen. Alle dingen zijn door Hem gemaakt en niets is zonder Hem gemaakt. Let goed op! En dan staat er: in Hem was leven , en dat leven was het licht der mensen.

2. Johannes als een geïnspireerde uiteenzetting van Genesis 1 (licht, leven en het Woord)

Wat Johannes doet, is je een geïnspireerde uitleg geven van Genesis hoofdstuk 1. Wij geloven dat Johannes geïnspireerd is, omdat wij geloven dat de Heilige Geest Johannes heeft geïnspireerd. De Heilige Geest heeft de openbaring van Christus door Johannes overgebracht. Johannes 1: 1-5 is een geïnspireerde uiteenzetting van Genesis 1, met name in Joh 1: 1-5. Johannes legt Genesis 1: 1-5 uit en laat ons zien waar Jezus in Genesis 1 past. Hij probeert ons te laten zien waar we Jezus in Genesis 1 vinden.

3. Duisternis en licht: theologische echo van Genesis 1:3-5

De tweede connectie met Jezus in Johannes 1 en Genesis: als je Genesis 1:3-5 leest zie je dat er gesproken wordt over duisternis en licht en hoe God het licht van de duisternis scheidt. Hij noemde het licht dag en de duisternis nacht. De tweede connectie met Johannes 1 is te vinden in Genesis 1: 3-5, waar je de vermelding van duisternis en licht vindt en hoe God de duisternis van het licht scheidt, het licht dag noemt en de duisternis nacht. Dit lezen we in Genesis 1:3-5. In Johannes 1: 5 staat er: “En het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet gegrepen.” In Johannes 1 vers 4 tot 5 lezen we dat in Hem het Logos, het woord Jezus, leven was. Dat leven was het licht der mensen. Vers 5 zegt: “En het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis kan het niet begrijpen of overwinnen.” Zie je de echo naar Genesis 1? Zie je de connectie met Genesis 1 ? Wat je in Johannes 1 vindt, is een geïnspireerde uiteenzetting van het scheppingsverhaal in Genesis, waarin Johannes laat zien waar Jezus in Genesis 1 past. Hier zie je dat Johannes 1 duidelijk een echo is van het scheppingsverhaal in Genesis. Dat is een discussiepunt. Hoeveel dagen had God nodig om de hemel en de aarde te scheppen? Zes dagen. Er was een avond, ochtend, dag één, dag twee, dag drie, en rustte Hij op de zevende dag. Zeven dagen, zes dagen. God schiep de hemel en de aarde. Op de zevende dag rustte Hij. En toen schiep Hij man en vrouw tot één vlees, het heilige huwelijk. Man en vrouw komen samen, worden één vlees. Wanneer voltooide God de schepping en ging Hij zijn zeven dagen rust in? Toen Hij de vrouw schiep om één te worden met de man. Begrijp je dat ?

4. Verhalend tellen: Johannes 1:19 en verder en de volgorde van “de volgende dag”

Laten we de dagen tellen van Johannes 1 en Johannes 2 die leiden naar de bruiloft te Kana in Galilea. Alles is daar namelijk met een reden door de Heilige Geest geplaatst. Niets in de Bijbel is toevallig of per ongeluk in de Bijbel vermeld. Alles is bewust door de Heilige Geest ontworpen om te wijzen op de glorie van de Drie-enige God, op de glorie van de God-mens Jezus Christus. Johannes hoofdstuk 1, verzen 1 tot en met 18. Johannes 1:19: “En dit was het getuigenis van Johannes, toen de Joden uit Jeruzalem priesters en Levieten tot hem zonden om hem te vragen: Wie zijt gij?” Johannes de Doper.

5. Het patroon van dagen die leiden tot de bruiloft te Kana (tellen tot de zevende dag)

Johannes 1:19 : Laten we de dag tellen. De volgende dag. Tel de volgende dag, dat is dag 2. De volgende dag: Johannes ziet Jezus tot zich komen en zegt (Joh 1:29): ” Zie, het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt.” Johannes 1:35: Weer de volgende dag. Welke dag is dat? Dat is dag 3.
De volgende dag… Johannes 1:44 De dag erna, dat zijn vier dagen. De dag erna zou Jezus naar Galilea gaan en de Filippenzen opzoeken. Volg mij naar de volgende dag. Laten we nu naar Johannes 2:1 gaan en de derde dag. Tel de derde dag: 5, 6, 7. De derde dag vanaf de vierde. Hoeveel dagen is dat? De derde dag vanaf de vierde. De zevende dag. En daar is een bruiloftsfeest, een echo van het scheppingsverhaal in Genesis, waar God alle dingen schiep en eindigde met een bruiloft van een man en een vrouw. Is het tot je doorgedrongen? God eindigt de schepping met een bruiloft van een man en een vrouw. Op de zevende dag is er een bruiloft. Herinner je je Genesis 2:23?

6. De bruiloft te Kana: Maria, de dienaren en het wonder

Hoe noemde Adam zijn bruid? Genesis 2:23: “En Adam zei: ‘Dit is nu been van mijn beenderen en vlees van mijn vlees.

Zij zal vrouw genoemd worden, omdat zij uit de man genomen is. Vrouw.’ Let hier goed op: hoe noemt Jezus Maria? Johannes 2:4: Jezus zei tegen haar: ‘Vrouw,  wat heb ik met jou te maken? Mijn uur is nog niet gekomen. ‘ Genesis 2:23: ‘Je zult vrouw genoemd worden. ‘ In Genesis 3 wordt ze overal vrouw genoemd: ‘ De vrouw die U mij gegeven hebt.’ Laten we nu Genesis 2 :1 tot 4 nog eens lezen. 1 en 4, en op de derde dag was er een bruiloft in Kana in Galilea. En de moeder van Jezus was daar. Jezus en zijn discipelen werden geroepen voor de bruiloft. Kijk nu naar verzen 3 en 4. Toen ze wijn wilden, zei de moeder van Jezus tegen hem: ” Ze hebben geen wijn.” Jezus zei toen: “Vrouw, wat heb ik met jou te maken? Mijn uur is nog niet gekomen.” Let op: net als in Genesis 3 was er een vrouw die de man vertelde wat hij moest doen, namelijk eten van de vrucht van de boom. In dit verhaal vertelt een andere vrouw de laatste Adam wat hij moet doen, maar in dit geval doet deze vrouw niets kwaads. Dus je hebt twee vrouwen tegenover elkaar: de vrouw in Genesis 3 die de man verleidde om van de vrucht van de boom te eten, waardoor hij (de eerste Adam) zondigde en God ongehoorzaam was. In Johannes 2 zegt een andere vrouw tegen de laatste Adam (1 Kor 15:45) dat ze geen wijn hebben , maar wat ze hen vraagt ​​te doen is niet zondig, want haar verzoek bracht de openbaring van Gods glorie teweeg in het leven van Jezus. En wat deed eerste vrouw ? Ze at van de vrucht van de boom. Wat vraagt ​​deze vrouw Hem te doen? Water in wijn veranderen!

Redactie: In Romeinen 5:12-21 stelt Paulus hier dat Adam een “type” of “voorafschaduwing” is van Hem die komen zou (Jezus Christus). Hij trekt een parallel tussen de twee: zoals door de ongehoorzaamheid van één mens (Adam) de zonde en de dood de wereld in kwamen, zo komt door de gehoorzaamheid van één mens (Jezus) de rechtvaardigheid en het eeuwige leven voor velen beschikbaar.

1 Korintiërs 15:21-22 en 45-49: In dit hoofdstuk over de opstanding noemt Paulus Jezus de “laatste Adam” of de “tweede mens”. Hij legt uit dat “zoals in Adam allen sterven, zo ook in Christus allen levend gemaakt zullen worden”. Waar de eerste Adam een levend wezen werd uit het stof van de aarde en de zondeval teweegbracht, geeft de laatste Adam (Jezus Christus) het eeuwige leven door de zonden van de mens op zich te nemen.

7. Wijn als vrucht van de wijnstok en de verbinding ervan met Christus’ bloed (Marcus 14)

Wijn is afkomstig van de vrucht van de wijnstok,  de vrucht van een boom. Laten we naar Marcus 14:24-25 gaan. Hoe noemde Jezus de wijn die naar zijn bloed verwijst? Ik zal dit zo meteen in verband brengen met Johannes 2. Hij zei tegen hem: “En Hij zeide tot hen: Dit is het bloed van mijn verbond, dat voor velen vergoten wordt.” Maar let nu op hoe hij die wijn noemt die naar zijn bloed verwijst: “Voorwaar, ik zeg u: Ik zal niet meer drinken van de vrucht van de wijnstok, tot die dag dat ik hem opnieuw drink in het Koninkrijk van God.” De vrouw uit Genesis verleidde de man om een ​​verboden vrucht van een boom te eten. De vrouw uit de nieuwe testament echter, zegt tegen de laatste Adam dat hij de vrucht van de wijnstok moet voorzien: iets goed, niet iets slecht. Hier zien we dat Johannes een geïnspireerde uiteenzetting van Genesis geeft. Deze vrouw zegt Hem dat hij dit water moet veranderen. Ze weet dat hij een wonder zal verrichten. Ik zeg water omdat de tekst zegt dat hij water gebruikte om het in wijn te veranderen, om het in de vrucht van de wijnstok te veranderen. En vergeet niet wat de wijn vertegenwoordigt. De wijn verwijst naar zijn bloed. Wijn verwijst naar het bloed van het Lam dat vergoten is om ons van onze zonden te reinigen, ons te zuiveren, ons te reinigen.

8. De zes stenen waterkruiken: rituele reiniging, Joodse riten en hun transformatie

Laten we Joh 2: 5-10 lezen: Zijn moeder zei tegen de dienaren: “Wat Hij ook tegen jullie zegt, doe het.”  M. a.w. bereid je voor om weggeblazen te worden. “Daar stonden zes stenen waterkruiken gebruikt voor de rituele reiniging van de Joden”. Jezus veranderde het water in die waterkruiken in wijn. Ze vulden ze tot de rand. En Hij zei tegen hen: ‘”Schep nu en breng het naar de leider van het feest.” En ze brachten het. Toen de leider van het feest het water dat wijn was geworden had geproefd, wist hij niet waar het vandaan kwam. Maar de dienaren die het water hadden geschept, wisten het wel. De leider van het feest riep de bruidegom en zei tegen hem: “Iedereen zet in het begin de goede wijn voor, en als de mensen genoeg gedronken hebben, zet je de mindere wijn voor. Je zet je beste wijn niet als laatste voor, maar je hebt de goede wijn tot nu toe bewaard.” Weet je wat dat betekent? Jezus heeft ons een betere weg gebracht, een beter verbond, een betere wet, een betere manier dan de oude wegen. God bewaarde zijn beste voor het laatst. Het beste is niet het Oude Testament, het beste zijn niet de Hebreeuwse geschriften, het beste is niet de Mozaïsche wet, het Mozaïsche verbond. Het beste is het Nieuwe Verbond, bekrachtigd in het bloed van het Lam. Dus God bewaarde het beste voor het laatst, de betere weg. En let op die waterkruiken, de waterkruiken die de Joden gebruikten, rijk en puur. Wat je daar wordt getoond, is dat je niet gereinigd wordt door de rituelen van het Jodendom.

8. “God bewaarde het beste voor het laatst”: het Nieuwe Verbond, een beter offer, een betere wet

Je reiniging komt alleen door het bloed van het Lam, het Lam waar de wijn naar verwijst. Het is dus geen toeval dat Jezus de zes waterkruiken die gebruikt werden voor reinigingsrituelen in wijn veranderde, omdat Hij wees naar een hogere spiritualiteit. Je wordt niet gereinigd door de gebruiken van de Joden, je wordt gereinigd in Zijn bloed, waar de wijn naar verwijst. Dus wat je uit dit wonder moet halen, is dat God het beste voor het laatst heeft bewaard en dat zijn beste nu is geopenbaard in Jezus omdat Hij een betere weg brengt, een beter verbond, een beter offer, een betere wet, een betere schepping, een nieuwe schepping. Het getal zes heeft hier eigenlijk geen betekenis, maar je kunt zeggen dat zes het getal van de mens is, de weg van de mens, de wegen van de mens. Maar de bruiloft vindt plaats op de zevende dag en het water dat in wijn veranderd wordt, op de zevende dag, omdat de zevende dag Gods rustdag is, zijn voorziening van eeuwige rust die te vinden is in het Lam, wiens bloed vergoten is voor onze reiniging. Zie je, Johannes hoofdstuk 1 en 2, als je ze met elkaar verbindt, wijzen naar het scheppingsverhaal in Genesis en de herschepping ervan in Jezus Christus. Het evangelie van Johannes is namelijk een verhaal over Christus die de schepping die Hij in het begin maakte, die gevallen is, herschept. Hij zal nu alle gelovigen herstellen en reinigen door zijn bloed, waar de wijn naar verwijst. Zes waterkruiken, het getal van de mens. De wegen van de mens, die niet kunnen reinigen. Daarom vindt de bruiloft plaats op de zevende dag, omdat de zevende dag Gods rustdag is, zijn voorziening van eeuwige rust door geloof in Jezus, het Lam, wiens bloed vergoten is, waar de wijn naar verwijst. (Redactie: Hebr 4:3 “Want wij gaan tot [de] rust in, wij, die tot geloof gekomen zijn, zoals Hij gesproken heeft”)

9. Patroon van de derde dag/zevende dag — opstanding, wedergeboorte en de laatste Adam

Lees Johannes 2:1. Het bruiloftsfeest vindt plaats op de zevende dag maar het was ook de derde dag. Johannes 2:1 :”Op de derde dag was er een bruiloft in Kana in Galilea”.

Redactie: ik heb meerdere vertalingen erop nageslagen en alle vertalingen zeggen gewoon “op de derde dag”. Het is voor mij ook niet echt duidelijk hoe het correct uit het Grieks vertaald moet worden en ik denk dat dit ook zo is voor linguïsten. Maar wat wellicht wel duidelijk is, is dat er niet gewoon en enkel “op de derde dag” staat. Bij onderstaande vertalingen is het voor mij wél duidelijker dat we hier ineens drie dagen verder springen in de tijd.
Bronnen:
The Message Bible: “Three days later there was a wedding in the village of Cana in Galilee. Jesus’ mother was there.”
Gods Word Translation: “Three days later a wedding took place in the city of Cana in Galilee. Jesus’ mother was there. ² Jesus and his disciples had been invited too.”
Grieks – Engelse vertaling: biblehub.com/interlinear/john/2.htm

Ook interessant om te lezen in Joh 2:3 “En toen er gebrek aan wijn kwam, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn. En Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u van node? Mijn ure is nog niet gekomen.” Hij doelde hier op het moment dat Hij het laatste avondmaal zou hebben met Zijn discipelen.

Hmm, de zevende dag, wat de derde dag is. De derde dag is de dag waarop het Lam zegevierend opstond. Als je begint bij Johannes 1:19 en je leest helemaal tot Johannes 2:1, dan was dit de zevende dag waarop het bruiloftsfeest plaatsvond, wat de derde dag was. Voordat ik verder ga met het volgende punt: let nu op het contrast. De vrouw uit Genesis verleidde de eerste Adam om van de vrucht van de boom te eten en te zondigen. De vrouw van de nieuwe schepping, de herschepping van hemel en aarde, de moeder van onze Heer, vroeg Hem om wijn te verschaffen, de vrucht van de wijnstok, wat Hij deed. En daardoor speelde Maria een cruciale rol in het sneller dan verwacht uitvoeren van Gods plan en het manifesteren van de glorie van de laatste Adam. Dus wat zij deed was goed. Wat hij deed (de eerste Adam) was slecht.

Redactie: de rol van Maria werd voorspeld in Genesis 3:15: “En Ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw, en tussen uw zaad en haar zaad; dit zal u de kop vermorzelen en gij zult het de hiel vermorzelen.” Deze vrouw hier is Jezus’ moeder, die het hoofd van de slang, Satan, vermorzelde door Jezus, de Verlosser, te baren!

10. Toepassing en conclusie: geestelijke betekenis – reiniging door het Lam, wedergeboorte in Christus

Men schenkt gewoonlijk de goede wijn eerst maar hier werd ze voor het laatst bewaard. Dit wijst erop dat de oude Joodse gebruiken onvolledig zijn, dat de Joodse tradities niet de beste zijn, dat de oude Joodse gebruiken je niet kunnen reinigen, dat ze onvolledig zijn, dat het Mozaïsche verbond inferieur is, dat het Oude Verbond inferieur is, dat het Oude Testament inferieur is aan wat beter is, tot stand gebracht door het Lam, omdat God het beste voor het laatst bewaarde. Duidelijk, maar het is nu logisch. Achter elk fysiek wonder schuilt een geestelijke waarheid, een geestelijk punt dat de Heilige Geest wil dat Gods volk ziet.

Bron: Sam Shamoun: youtube.com