Inleiding.
Bij discussies over het bestaan van God, hoort men wel eens de opmerkingen dat er geen God bestaat wegens het vreselijke lijden door ziekten, de gruwel van oorlogen, allerlei misdaad en bedrog. De mensen geloven vandaag nauwelijks nog in de God van de Bijbel, maar wel hun moderne historischkritische theologie van de laatste tweehonderd jaar. Deze heeft mede door haar humanisme en de uitspraken van wetenschappers, de orthodoxe bijbeluitleg met de Bijbel als het gezaghebbend woord van God, geruild tegen wat wetenschap heet. vgl. 1Kor.1:18-21; 2Kor.4:2-5. Men hoort zelfs zeggen; “Indien er een Almachtige eeuwige en liefdevolle God bestaat, die zou het lijden en de dood niet toelaten; en indien de Bijbel leert dat de mensen zelf daaraan schuldig zijn door de zonde, dan zou Hij maar betere mensen moeten geschapen hebben!” Is dit niet hoogmoed ten top die zich verheft tegen zijn Maker en zegt; “wat maakt Gij!” Zie; Jer.18:1-6-12; Jes.45:9; 65:8. Hierdoor wordt de eigen verantwoordelijkheid voor hun zonden afgeschoven naar God! Terecht leert de Bijbel: “dat God de mensen recht heeft gemaakt maar zij zoeken vele bedenkselen.” Pred. 7:29; Gen.1:27. Uit de H. Schrift blijkt echter dat God van in het begin een voornemen had om zijn liefde te vermeerderen in zijn kinderen (Joh.3:16-17) door eerst Adam te scheppen naar zijn beeld en gelijkenis en zijn geloof en trouw aan God te beproeven door het verbod om van de vrucht te eten van de boom van kennis van goed en kwaad. God wist dat Adam zouden zondigen, en dat hierdoor ook lijden en de dood zou ontstaan. De liefde van God gaf de mensen de vrijheid en de verantwoordelijkheid om God wel of niet te geloven. God deed daarom ook beloften dat bij geloof in God en liefde tot de naaste, hun zonden vergeven konden worden, opdat de echtheid van hun geloof in God moet blijken in hun leven. Rom.8:18-22.
Het geloof in de Bijbel als Woord van God, vindt steeds minder aanhangers. Blijkbaar volgen de mensen liever hun zelfbedachte godsbeeld, dan het door Jezus geopenbaarde ” God liefhebben en de naaste”, dat ook inhoudt Gods waarheid liefhebben Joh.14:15,21.
De wereld is vol geworden van allerlei religies en geloven. Ik heb zelfs de indruk dat er zelfs iedere dag nieuwe geloven bijkomen! Welk geloof zou dan moeten geloofd en gehoorzaamd worden dat Gods waarheid verkondigd, en de zekerheid heeft in overeenstemming te zijn met Gods wil? Of hoe kan men de Geest der waarheid onderscheiden van de geest der leugen, dan door Jezus’ evangelie-woord? Zie 1 Joh.4:1-6. Spreken en denken over het ware Godsbestaan heeft pas zin indien het geloof in God ook naar het Woord van de Allerhoogste God en Schepper van de mensheid is. Het is uitgesloten dat sinds het heengaan van de laatste der twaalf apostelen dat daarna nog nieuwe evangeliën of apostelen bijgekomen zijn als behorend tot de Bijbel. Geloof in God kan alleen waar zijn indien zij één is met de Ene eeuwig levende God die zich openbaarde in het evangelie van zijn Zoon Jezus. Rom.1:2-3. Sterfelijke mensen kunnen uit zichzelf niets weten over het bovennatuurlijke leven van God. Daarom moet het geloof in God de waarheidstoets kunnen doorstaan dmv Gods eeuwig woord, dat van de verheven levende God, Gods Woord is daarom levend, en verkondigt zijn voornemen sinds het begin en afloop van zijn wil, de vervulling van zijn eeuwig evangelie. Jes.46:10; Jer.1:12.
Gods voornemen met de mens is om deze te herscheppen of te verwekken door Gods H.Geest, tot zonen Gods indien zij tot geloof komen, en zich daarom zich laten dopen tot vergeving van zonden. Hand.2:38; 3:19. Het is op deze wijze dat Gods liefde en zijn heilig karakter zich vermeerderd in zijn kinderen of zonen Gods, die één worden in de Geest met Christus. 1 Kor.6:17;15:20-22. Het geloof moet daarbij opgebouwd worden opdat zij in de opstanding deel zouden krijgen aan de Goddelijke natuur door de gave en beloften van Gods H. Geest 2 Pet.1:4-11. Jezus openbaart het gelovige leven als heilig en volmaakt, verheven boven het aardse leven der mensen en hun zelfbedachte goden. God openbaarde dit voornemen in liefde vol van genade en barmhartigheid en van een eeuwige heerlijkheid in Gods nabijheid.
Alleen de Bijbel heeft het zegel van Gods H. Geest die zegt; …”zo zegt de Heer.” en, “Heden indien gij zijn stem hoort verbittert uw harten niet.” Want …Ik de Heer ben uw God.” De Bijbel is daarom zelfstandig, waardoor zij niet onder het gezag zal staan van mensen, al willen zij dat gezag opeisen. Christus’ Kerk staat onder het gezag van de Bijbel en niet daarboven. Gehoorzaamheid: Jezus leert: “Het Woord dat IK gesproken heb dat zal u oordelen.” Zie Joh.12:48; 3:14-18.
De H. Geest verlangt dat wij God zouden liefhebben. Jak 4:5-10.
De Bijbelse geschiedenis, overspant heel de parallelle mensengeschiedenis en getuigt zo mede van haar geschreven waarheid door het evangelie van J. Christus, die de vervulling is van Gods voornemen in Christus Jezus. Jezus vervult in het Nieuwe Testament wat in het Oude Testament over Jezus geschreven stond. Luk.24:25-27, 44-49; Hand.13:26-41
Gods eeuwig voornemen.
Waarom schiep God de mensen? Het wekt verwondering op dat veel bijbellezers de fundamentele waarheden ivm Gods voornemen sinds de schepping nog niet hebben leren kennen. Men verstaat de hogere bestemming niet die God beoogde met zijn schepping dat hoe die geopenbaard werd door Jezus en zijn apostelen.
“Geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God, ” wil m.i. zeggen, dat door en in Jezus Christus, dank zij de gave van de H. Geest, de gelovige in zijn denken en zijn doen, overeenstemmend of op gelijke wijze leeft naar Gods wil, maar niet zegt dat men reeds dezelfde onsterfelijke goddelijke natuur en Geest heeft als zijn Schepper. Door de zonde van Adam is een scheiding gekomen tussen het bovennatuurlijke leven van God en het sterfelijke stoffelijke leven der mensen. Jes.59:2; Rom.5:12. Geloof in God hebben, en leven naar Gods wil, is de geestelijke weg gaan van het stoffelijke leven naar het bovennatuurlijke leven bij God. Het stoffelijke leven is de tijd dat God de mensen roept tot zijn heerlijkheid. Het is dan ook de voorbereiding tot het eeuwige leven bij God. Lees, 2 Cor.5:1-10
Adam, het beeld van een andere Adam.
Adam was niet volmaakt daar hij zondigde. Als eerste geschapen mens zoon van God genoemd in. Luk.3:38, is hij nog de vader van alle stoffelijk geboren mensen na hem, en staat als het beeld voor de mensen die door hem een tijdelijke fysieke leven ontvangen. Want iedere mens zal ook zondigen en daarom sterven. God in zijn voornemen wist dat Adam zou zondigen, en voorzag daarom de komst van een tweede (betere) Adam, namelijk Jezus Christus. Deze Jezus is daarom zinnebeeldig de laatste Adam en levendmakende Geest voor de kinderen of zonen Gods. De mensen zullen door de komst van die tweede Adam niet meer behoeven te sterven bij geloof in Jezus. De eerste Adam is uit de aarde, de tweede uit de Hemel. Zie Rom.5:12- 14- 21; 1Cor.15: 20-22, 44-49. 1Joh.2:28- ;3:1-12.
De zonen Gods.
Uit de Schrift blijkt overvloedig, dat wat zij zonen of kinderen Gods noemt, niet de fysieke afstammelingen van Abram of Adam zullen zijn, maar alleen zij die wedergeboren worden “uit water en Geest”. Zie Joh.3:3-7; Hand.2: 38; Joh.:1:12-13. God geeft aan de mensen een geest, en die verwijst mede naar onze afkomst van God die Geest is. Joh.4:21-26. Zodat de ware aanbidders van God, “Hem moeten aanbidden in Geest en Waarheid.” God roept alle mensen, “daar Hij niet wil dat zij verloren gaan.” 2Pet.3:9; 1Tim.2:4; Opb.22:17; Joh.3:16. En, Jacobus leert; “De geest die Hij in ons deed wonen begeert Hij met jaloersheid.” Jak.4:5; Nm.11;29. (vgl.Gen.6:5; Jes.42:5; 57:16-16.)
Helaas, ondanks Gods hoge roeping, willen de mensen Hem meestal niet geloven. God grijpt nog niet in, en geeft het ongeloof nog kansen om zijn liefde te aanvaarden tot de dag van Christus. De vrijheid om God lief te hebben vergroot de eigen verantwoordelijkheid, maar toont ook dat men God echt gelooft en liefheeft. Geloof en lief hebben, is daarom het louterende element dat de echtheid van het geloof beproeft en waar maakt. God heeft niets aan slaafs gehoorzamende robotten zonder wil en geest. Maar heeft ook niets aan miljarden ongelovigen. Gods liefde verdraagt nog steeds ongeloof, laat zelfs toe dat men Hem nog vervloekt!
Petrus noemt het aardse leven als kort zijnde; “Doch de God van alle genade, die u in Christus Jezus geroepen heeft tot zijn eeuwige heerlijkheid, Hij zal u, na een korte tijd van lijden, volmaken, bevestigen, sterken, en grondvesten. 1Pet; 5:10-11; 1Pet.1:3-7. Laten daarom ook zij die naar de wil van God lijden, hun zielen de trouwe Schepper toevertrouwen met goeddoen. 1Pet.4:19. Het lijden dat men bij leven moet verduren is om met Jezus mee te lijden.
De apostel Petrus leert: “Naarmate u deel hebt aan het lijden van Christus, verblijdt u, opdat u zich ook verblijdt met vreugdegejuich bij de openbaring van zijn heerlijkheid.1Pet.4:13-14; Paulus moedigt ons aan om het lijden van ons fysieke leven te dragen, als kort zijnde in de vergelijking met de hemelse heerlijkheid die God belooft. Rom.8:18
Broeders, zusters, laat ons vasthouden aan het heilige woord van God en zo onze behoudenis vasthouden en uitzien naar de dag van Jezus komst, om ons te verlossen van de dood.
(originele titel “Evenbeeld”)
