Inleiding
Deze bijbelstudie die hier behandeld zal worden, gaat over hoofdstuk 20 van het boek Openbaring.
De uitleg hierover kent zeer veel varianten. De uitleggingen hierover kan men grofweg verdelen in twee hoofdgroepen. In de eerste groep bvb daar heerst de mening dat wanneer Christus terugkomt, HIJ dan duizend jaar zichtbaar en openbaar zal gaan regeren. Deze mening wordt het millennialisme genoemd. Dit stamt uit het grieks, chilia chrónia, dwz duizend jaar. In het latijn heet dit het millennium.
De tweede groep heeft als mening dat Christus nu regeert tot zijn wederkomst zodat de duizend jaar geestelijk, dus niet letterlijk, moet verstaan worden. Van beide groepen bestaan in de onderscheiden geloofsgemeenschappen nog allerlei varianten. Een terechte vraag is hoe wij kunnen weten hoe deze teksten in Openbaring 20 moeten verstaan worden?
De Schriftverklaring die gevolgd is
Er wordt van uitgegaan dat de bijbel als Woord van GOD de maatstaf is hoe zij bijgevolg moet verklaard worden. Zo zal dan ook de lezing ervan letterlijk gebeuren. De bijbel zelf geeft de regels van de schriftverklaring (hermeneutiek) en hoe zij moet gelezen worden. Anders wordt het inlegkunde. Men mag niet verder gaan dan er geschreven is. 1Kor.4:6; Rom.12:3,7. De bijbel bevat niet alleen gewone geschiedenis, maar ook allerlei profetische uitspraken in de vorm van symbolische of allegorische voorstellingen. Jezus en zijn apostelen hebben vele profetische uitspraken van het oude testament geopenbaard. Hun uitleg is de geest der profetie die de bron is om de Schrift te verstaan. Daarom is het NT de maatstaf of sleutel om de Schrift te verstaan. Daarom zal ieder gebruikt beeld of symbool, verklaard moeten worden vanuit de Schrift zelf. En dit op de wijze en zin waarop dit woord in de Schrift gebruikt wordt. Men mag dus niet eigenmachtig een tekstgedeelte verklaren zonder dat daarvoor een geldende verklaring door een andere schriftplaats ondersteund wordt.
Vastgesteld werd dat de beschrijvingen in het boek Openbaring niet in een chronologische volgorde gezien mogen worden, alhoewel er wel een volgorde waar te nemen is in het geheel. Er zijn soms verschillende beschrijvingen van een zelfde facet. Andere beschrijvingen geven eerder een algemeen overzicht, anderen daarentegen gaan dieper in op details. Ook kan het soms een aanvullende beschrijving zijn die het onderwerp benadert van uit een ander gezichtspunt. Het beeldende, of allegorische, kan vergeleken worden met een pantomimespel. Men moet het uitgebeelde spel voortdurend volgen om uit de grimassen, gebaren, houdingen, het verhaal te verstaan. Een ding is zeker: men moet strak vasthouden aan de regels van de schriftuitleg, anders zal men tot een dwaalleer komen.
Waarom de Gemeenten van Christus niet geloven in het millennialisme.
Jezus heeft zijn taak als Messias vervuld.
HIJ is nu de regerende Koning van zijn Koninkrijk, dus moet HIJ dit bij zijn wederkomst niet nog eens overdoen. Het volledige en vervulde van zijn taak blijkt uit Joh.17:4. Jezus bid tot zijn hemelse Vader: “IK heb U verheerlijkt op de aarde door het werk te voleindigen dat GIJ MIJ te doen hebt gegeven.” Joh.4:34, ook hier verklaart Jezus dat HIJ kwam om de wil van de Vader te doen. Joh.19,30 Jezus riep uit aan het kruis: “Het is volbracht!” (Vraag bijbelstudie aan i v m. Jezus Koninkrijk.) Ef.4:10: “Jezus die neergedaald is, is ook Degene die opgevaren is boven alle hemelen, opdat HIJ alles zou vervullen.” De apostel Paulus schreef: “Want Jezus moet regeren totdat GOD al zijn vijanden onder zijn voeten heeft gelegd.” 1Kor.15:25, Hand.2:34-36, Heb.1:13.
Ja Jezus regeert nu, “…Doch thans zien wij nog niet, dat hem alle dingen onderworpen zijn…” Heb.2:8; 1Pet.1:8.
Uit het NT blijkt dat Jezus nu Koning is, maar dat wij het nog niet zien dat Hem alles onderworpen is. Ook dat het ogenblik nog moet komen dat GOD zijn vijanden onder zijn voeten stelt.
Het NT leert dat Jezus bij Zijn wederkomst zal oordelen.
In de leer van het millennialisme vindt men steeds meerdere oordelen en opstandingen, met daarin een leer van de tweede kans verwerkt. Terwijl Heb.9:27 leert: “Het is de mensen beschikt één maal te sterven en daarna het oordeel.” dwz na het sterven zal het oordeel komen, er is geen tweede kans. De opstanding is ten leven, of ten oordeel Dan.12:2; Joh.5:24:28-30. Ieder mens behoort in zijn leven de keuze te maken ten opzichte van Christus. Paulus schreef: “Dat het NU de dag des heils is.” 2Kor.6:1,2; Heb.4:7 leert: “Heden, als u zijn stem hoort, verhardt uw harten niet.”
De leer v/d. duizend jaar stelt dat Jezus pas bij zijn wederkomst gaat regeren.
Terwijl het toch duidelijk zou moeten zijn voor iedere ernstige bijbellezer, dat alle schriftplaatsen die handelen over Jezus’ wederkomst in de eerste plaats spreken over het loon en heil der gelovigen en in de tweede plaats over het oordeel dat daarna volgt over de ongelovigen. bvb Mat.25:41,46; 24:31; 2Thes.1:7-10. Over een letterlijk zichtbaar en openbaar duizend jaar regeren van Christus in de toekomst vindt men niets beschreven in het NT. Jezus wederkomst is beschreven als het definitieve heil der gelovigen en het oordeel der ongelovigen.
Openb.20:7,8
Hier blijkt dat de aarde gedurende de beschreven duizend jaar ook bevolkt is met ongelovigen, die na de duizend jaar door de Satan misleid worden om de heilige stad aan te vallen. De heiligen zijn in de legerplaats, dwz zij zijn nog strijdend. Hieruit blijkt dat er geen openbaar zegevierend duizend jarig regeren van Christus is. Immers dit zou zo overtuigend zijn, dat iedereen zich zal bekeren. Zie Openb.20:9
Onjuist inzicht
Het millennialisme ontstaat m.i. uit een onjuist inzicht van Jezus Koninkrijk volgens de betekenis der parabels, hoe Jezus hierin zijn Koninkrijk voorstelt en de beelden in het O.T.
Waarom Openbaring 20:1-6 het Koninkrijk der hemelen voorstelt hier op aarde tot de dag van Christus.
Lees betreffend gedeelte aandachtig. Volgende punten zullen wij stap voor stap ontleden, zodat nadien de betekenis van Openbaring 20 duidelijk wordt.
- Het binden van de Satan.
- De betekenis van de duizend jaar.
- De tronen, met degenen die het oordeel werden gegeven.
- De zielen die met Christus regeren.
- De eerste opstanding.
- De overige doden.
- De tweede dood.
De engel (de engel Michaël?)
Met de sleutel van de afgrond en de keten, maakt dat de afgrond symbolisch verstaan wordt omdat men geen afgrond kan voorstellen met een slot en sleutel. Een sleutel hebben wil zeggen dat men de macht en gezag heeft wat de Hemel bindt of ontbindt. bvb Mat.16:19. De drager van de sleutel is de uitvoerder van wat reeds in de Hemel gebonden of ontbonden is. De ketting, is het versterkende beeld voor het binden.
Jezus heeft de sleutels van de dood en dodenrijk. Zie Openb.1:18. In 3:7: “…die de sleutel Davids heeft, die opent en niemand zal sluiten, en HIJ sluit en niemand opent.” In al deze teksten is het bezit van een sleutel hebben het beeld van macht hebben over iets.
De afgrond
Een afgrond is bekend wegens het feit wanneer men daar beland is dat men geen uitzicht heeft op redding. Men is verworpen of verstoten van de levende wereld. Alleszins heeft het hier de betekenis dat men gescheiden is van GOD, wachtend op het oordeel. Bvb in 2Pet.2:4; 3:6; en Judas 6, zondige engelen bewaard in de afgrond totdat het oordeel over hen zal komen.
De verzegeling
Deze duidt de verzekering aan van wat gebeurde. Het graf van Jezus werd verzegeld. Mat.27:66.
De duivel
Deze wordt hier aangeduid met zijn verschillende namen. Draak, satan, oude slang. Satan betekent ook tegenstander, aanklager. Oude slang verwijst naar Eden, de van oudsher gekende mensenmoordenaar. Joh.8:44. De satan is ook overste der wereld genoemd. Joh.12:31; 14:30; 16:11; Luk.4:5,6.
Het binden van de satan
Het opsluiten en verzegelen duidt aan dat voortaan zijn macht gebonden is ”in en door Christus”. Let op! Het wil zeggen dat het gebonden zijn geen fysiek gebeuren is. Er staat: “opdat de volken niet meer zouden misleid worden.” Opdat… dwz omdat het heil in Christus toegankelijk geworden is voor alle mensen, daar Jezus de satan onttroonde, HIJ bond hem. Sinds Jezus kruisdood heerst de satan niet meer, maar Christus. Dit binden van de satan door Christus is een geestelijke daad, derhalve is het binden van de satan niet fysiek, en moeten de mensen ook een geestelijke daad verrichten, deze van het geloof in Christus, opdat de satan ook voor hen gebonden zou zijn. Zie Heb.2:15,16
Het mag misschien voor velen vreemd lijken, nochtans blijkt deze dualiteit uit veel schriftplaatsen. Enerzijds vindt men teksten waaruit blijkt dat de macht van satan gebonden is of overwonnen, anderzijds dat de satan niet gebonden is. Uit volgende voorbeelden mag dit blijken.
Einde aan de macht van de satan.
Uit deze teksten blijkt dat de satan uit de hemel verdreven werd. Voor Jezus dood zei HIJ: “IK zag de satan als een bliksem uit de hemel vallen.” Luk.10:18. In Joh.12,31; “Nu is het oordeel van deze wereld, nu zal de overste van deze wereld buitengeworpen worden.” Lees Hand.26:18; Ef.2:1-3. Heb.2:14 leert: “dat Jezus door zijn dood de duivel onttroont heeft.” Uit deze voorbeelden is het zeker dat Jezus komst en kruisdood een einde heeft gemaakt aan de macht van de satan. HIJ verklaarde: “Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde.” Mat.28,14; Ef.1:21.
1Joh.3,8: “Hiertoe is de Zoon van GOD geopenbaard, opdat HIJ de werken van de duivel zou verbreken.”
Het gebonden zijn van de satan is daarom alleen geldig voor degenen die van Christus zijn. Want Jezus gaf eerst aan zijn discipelen deze macht. Luk.10:17-20. En vervolgens gaat dit overwinnende op de satan over naar alle gelovigen in Christus. Duidelijk is dat bij volgende teksten. “Gij hebt de boze overwonnen”, “de boze heeft geen vat op u…” 1Joh.2:13,14; 5:18,19. “Gij zijt uit GOD kinderkens en gij hebt hen overwonnen, want HIJ die in u is (de H.Geest), is meerder dan die in de wereld is.” 1Joh.4:4. Het overwinnende van het geloof verklaart Johannes als volgt: “…dit is de overwinning die de wereld overwonnen heeft: ons geloof. Wie is het, die de wereld overwint, dan wie gelooft dat Jezus de Zoon van GOD is.” 1Joh.5:4,5. Openbaring 12:11 leert: “…en zij (= de gelovigen) hebben hem (= de satan) overwonnen door het bloed van het Lam, en door het woord van hun getuigenis.”
Uit al deze teksten blijkt toch duidelijk dat voor de gelovigen de satan gebonden en overwonnen is op basis van hun geloof in Jezus. Daaruit volgt eveneens, dat dit gebonden zijn van de satan geestelijk is, zij berust op Jezus macht en overwinning op de dood. Beide toestanden, de kinderen van GOD en die van de duivel zijn beschreven in 1Joh.3:10.
Het ongebonden zijn van de satan ziet men dan ook in de volgende teksten:
Ef.4:27 …Geef de duivel geen voet… In Ef.6:11 staat… de wapenrusting van GOD aandoen om te kunnen standhouden tegen de listen van de duivel. 1Pet.5:8… uw tegenpartij de satan gaat rond als een briesende leeuw zoekende wie hij kan verslinden. Opb.12:12… Satan is afgekomen wetende dat hij weinig tijd heeft. 1Tim.3,7 spreekt van de strik des duivels; 2Tim.2:26. Maar men kan de duivel weerstaan zegt Jacobus. 4:7. In Ef.5:11 vermaant Paulus om geen gemeenschap te hebben met de werken der duisternis.
Satan gebonden door de macht van Jezus
Wanneer men de verzen 1-3 (Openb.20) samenvat, kan men verstaan dat de satan gebonden is door de macht van Jezus, Zijn overwinning op de satan en Zijn overwinning op de dood is ook van kracht voor allen die tot geloof komen en dit tot aan de dag van Christus. Daar het binden van de satan samenvalt met het duizend jaar regeren van Christus, zullen de mensen alleen tijdens deze periode tot geloof kunnen komen. Na de duizend jaar wordt de satan voor een korte tijd losgelaten. Dit houdt echter in dat de redding in Christus dan niet meer mogelijk is. Immers het oordeel over de ongelovigen gaat komen, de duizend jaar zijn voleindigd. (Opb.20:7)
De duizend jaren, binden en regeren
De duizend jaar, letterlijk of symbolisch?
Uit Openb.20 van 1 tot 6, blijkt dat Jezus duizend jaar zal regeren. Veel bijbelvertalingen hebben dan ook als opschrift van dit hoofdstuk, “Het duizendjarig rijk.” Velen maken hierdoor reeds een conclusie dat er een letterlijk duizend jarig rijk zal komen bij de wederkomst van Christus, waar HIJ zegevierend en openbaar regeert en dat daar eerst de satan duizend jaar gebonden zal zijn. Verscheidene redenen waarom dit niet kan zijn, zijn eerder reeds aangehaald. Maar dan moet ook blijken dat er juiste redenen zijn om de duizend jaar symbolisch te verstaan. Er moet een sluitende schriftverklaring voor zijn.
Als eerste reden geldt dat telkens het getal duizend in het midden van allerlei symbolen staat.
Eens las ik een uitleg hierover van iemand die geloofde in het letterlijke duizend jarig rijk omwille van de reden dat er zes maal duizend jaar in hfst 20 voorkomt! Zou de schriftuitleg afhangen door een optelsom te maken van de voorkomende woorden of getallen? Wanneer een getal voorkomt in een tekst, dan moet dit getal beschouwt worden in de context van de tekst. Is de tekst historisch, dan moet deze beschouwt worden als een echt getal. Bijvoorbeeld toen Jezus beval om 6 vaten met water te vullen, dan is 6 een letterlijk getal. Is de tekst symbolisch of allegorisch, dwz wanneer een element in de tekst niet letterlijk kan verstaan worden dan is dit getal ook meestal symbolisch te verstaan. Bvb in Openb.14:1 het getal 144000. In Openb.21,16 de hemelse stad waar de lengte, breedte en hoogte gelijk zijn aan 12000 stadiën. De bijbel lezen en verstaan vergt een geestelijk inzicht. Maar dat inzicht kan slechts groeien door geloof, de H.Geest en bijbelstudie. De Gemeente als Lichaam van Christus speelt hierin een belangrijke rol. In verband met “de duizend jaar”, moet men de gehele Schrift betrekken om inzicht hierover te verkrijgen.
Ten tweede: De voorbeelden uit de Schrift waar ook het getal duizend symbolisch gebruikt wordt.
Bvb 2Pet.3:8, waar Petrus schreef dat één dag bij GOD is als duizend jaar en duizend jaar als één dag. In Ps.90:4, “want duizend jaar zijn in uw ogen als de dag van gisteren wanneer hij voorbijgegaan is, en als een nachtwake.”
Zouden deze woorden bedoeld zijn als een technische, letterlijke toelichting, van een tijdsverhouding die er zou zijn tussen GOD en de mensen? Ik geloof dat hier duizend jaar niet letterlijk op te vatten is, maar dat het wil zeggen dat tijd bij GOD niet op dezelfde wijze gezien wordt. duizend jaar is voor ons mensen een heel lange tijd, maar bij GOD die eeuwig leeft is duizend jaar onbeduidend; het is als een dag van gisteren.
Een dag in een mensenleven betekent ook niets voor een mens (Psalm 90:9), maar wat is een mensenleven in tijd vergeleken bij GOD’s heerlijkheid? zie Jak.4,14; Ps.75:3; 2Pet.3:9.
Het is GOD die de tijd geschapen heeft voor ons mensen. In Genesis 1 staat: “Toen was het avond geweest en het was morgen geweest, de eerste dag.”
Een ander voorbeeld voor het symbolische begrip van het getal duizend , zie Deut.7:9. Het leert dat GOD zijn verbond en goedertierenheid houdt jegens wie Hem liefhebben en zijn geboden onderhouden tot in duizend geslachten. Stel u hierbij de vraag, zou GOD zijn goedertieren ophouden na duizend geslachten? Psalm 100:5 leert dat GOD’s goedertierenheid tot in eeuwigheid is. Dus duizend is hier niet letterlijk te verstaan.
Eveneens vinden wij dit in Psalm 105:8…”HIJ gedenkt voor eeuwig aan zijn verbond, het woord dat HIJ gebood tot in duizend geslachten.” Maar let op, het woord eeuwig staat hier t.o.v. duizend . Immers “eeuwig” duurt toch langer dan duizend geslachten. Waaruit blijkt het symbolische begrip van het getal duizend . Want GOD’s woord en verbond geldt ook voor het 1001ste geslacht en die daarna.
De duizend jaren zijn niet letterlijk te verstaan
Zo kan men verstaan dat in Opb.20, de duizend jaar niet letterlijk moet verstaan worden, maar dat het een tijdperk is door GOD bepaald. De christen gelovigen wachten nu reeds meer dan 1900 jaar op Christus wederkomst. Het verdere verstaan van de andere beelden zal dit nog meer versterken en verduidelijken.
En ik zag tronen, en zij zetten zich daarop en het oordeel werd hun gegeven. Openb.20:4
Wie zit er op de tronen?
Er wordt hier niet gezegd wie op de tronen zitten. Maar op een troon zitten is normaal bedoeld voor een koning of een gezagsdrager. De tronen die hier bezet worden, wat wordt hier mee bedoeld? Eenzelfde beeld vinden wij in het boek Daniël 7:9,26. Ook hier is niet beschreven wie op de tronen zitten, maar uit vers 10 mogen wij afleiden dat het de vierschaar is die zich daarop neerzette en de boeken opende. De vierschaar wil zeggen, de rechtbank. Dit oordelende wordt door Jezus ook aan zijn apostelen toegekend want HIJ zei dat zij op 12 tronen de 12 stammen van Israël zouden richten. Zie Mat.19:27,28; Luk.22:30.
Het oordelende volgens de boeken, komt zeker overeen met het evangelie dat iedereen veroordeeld die niet wil gehoorzamen.
bvb. Joh.12:48; 3:36; 1Pet.4:17; 2Thes.1:8.
Iedere christen is door zijn geloof een oordeel voor de ongelovigen en goddelozen. Ps.122:3-5 leert: “dat in het huis van David de zetels ten gerichte staan…”En is de Gemeente niet het huis van GOD? Heb.3:6. Ook de apostel Paulus verklaarde, dat “de heiligen de wereld zullen oordelen. En indien bij u het oordeel over de wereld berust…” 1Kor.6:2,3; Micha 4:12,13. In een rechtszaak roept men getuigen op. De getuige is door zijn getuigenis mede oordelend alhoewel zij zelf niet oordelen, maar de rechter op basis van hun getuigenis. Hetzelfde vinden wij in Openb.20:4, wanneer de martelaren om het getuigenis van Jezus onthoofd werden en daardoor zal hun bloed gelden als getuigenis in het oordeel. De zielen onder het altaar in Openb.6:9,10 roepen: “Tot hoelang o Heilige en Waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet aan hen die op de aarde wonen?”
Zo wordt het zitten op tronen aan de gelovigen toegekend door Christus.
Openb.3:21; 2:27 – dit ook omdat zij als koningen beschreven zijn. 1Pet.2:9,10; Opb.5:10. Dit alles wordt zeker versterkt door het beeld van hun kroning. Jak.1:12; Openb.2:10; 3:11. En dit op basis van hun volharding en het getuigenis van hun geloof.”
